De Diepe Heling Van De Gewonde Krijger
Door: Judith Kusel – 8 December 2022
Sinds de val van het Leeuwenrijk wordt de mensheid achtervolgd met en door de oorlog die uitbrak tussen twee broers en uiteindelijk leidde tot de vernietiging van het Leeuwenrijk. Deze oude karmische band en de oude karmische herhalingen komen nu aan de oppervlakte en dienen te worden geheeld tot op het diepste niveau van de collectieve verwonding en gebrokenheid van het Mannelijke en Vrouwelijke.
Want daarmee wordt de atoomoorlogsvoering geheeld, en meer dan dat de zich herhalende immense vernietiging van hoogstaande beschavingen op aarde.
Overal ligt dit opgeslagen en diep begraven in de menselijke psyche. We vinden het in het verhaal van Enki en Enlil, vastgelegd op de Babylonische kleitabletten, in het verhaal van Kaïn en Abel en het herhaalt zich over de hele wereld. Het is diep ingebed in de collectieve vernietigende patronen van de mensheid, met Atlantis als laatste voorbeeld
Ik heb gewerkt met soldaten die pas terugkeerden van de slagvelden van Irak, met Zuid-Afrikaanse soldaten die de wonden van de oorlog met Angola nog steeds in zich droegen, die voor hun dienstplicht opkwamen en geen andere keuze hadden dan de oorlog ingaan, en zij die nog steeds als geest vastzaten op het slagveld van de Boerenoorlog en de Zoeloe-oorlogen.
Je kunt niemand doden zonder zelf innerlijk gedood te worden.
Ik zal nooit vergeten hoe iemand mij vertelde dat de eerste keer dat je iemand doodt, je een diep gevoel van spijt, een diepe verwonding, schuld, schaamte en meer dan dat ervaart. De tweede keer wordt het gemakkelijker en bij de derde keer gaat het gewoon op de automatische piloot.
Ik was getuige van hun verwonding. Ze vertelden mij hoe ze bang waren om naar huis te gaan en hun eigen gezinnen onder ogen te komen, daar zij andere gezinnen hadden gedood.
Vaak huilde ik als ik thuiskwam.
Ik heb die wonden gezien in mijn eigen familie en hoe ze worden overgedragen naar volgende generaties – een diepe verbittering en woede, vaak onderdrukt en nooit uitgesproken, maar evengoed aanwezig.
Ik ben hier getuige van geweest op plekken in Frankrijk waar de veldslagen en volkerenmoord de energievelden verstopten en er een beroep op mij werd gedaan om alles vrij te maken en immens energiewerk te verrichten. Ik ben er hier in Zuid Afrika getuige van geweest, waar ik op een paar plekken de immense tragedie die oorlog met zich meebrengt moest bevrijden, evenals de schepsels die bij die oorlog betrokken waren, en die vele miljoenen jaren geleden had plaatsgevonden!
Ik heb het ervaren bij drie van mijn neven die in koele bloede werden vermoord vanwege oude wonden die nooit opgelost waren.
Ja, ik spreek tot de ziel van de mensheid en tot jouw eigen ziel.
Is de oorlog ook niet overgedragen op de relaties die wij met elkaar hebben – in huwelijken, binnen gezinnen, binnen de samenleving als geheel?
Er is een diepe zuivering en loutering gaande, die diep doordringt in de ziel van de mensheid.
Het is tijd dat wij gaan inzien dat dezelfde verdeeldheid, dezelfde oude wonden van afscheiding en van vervreemding nu in ons geheeld moeten worden om in het collectief geheeld te worden.
Misschien hebben we niemand fysiek gedood, maar hoe vaak hebben we hen niet gedood met onze gedachten en de gevoelens die we in hen opriepen? Energie is net zo krachtig als een wapen zelf.
Het is tijd voor diepe vergeving en Liefdevolle Genade. Tijd om de gewonde krijger die zich in ons allemaal bevindt, te omarmen en eindelijk die wonden van oorlog en afscheiding en vernietiging te helen.
Het is tijd om in te zien dat wij niets van elkaar te vrezen hebben, we hoeven elkaar alleen te omhelzen en lief te hebben.
Het is tijd voor de heling van de oorlogen tussen te twee broers.
In de Veda’s staat op een prachtige manier beschreven hoe degene die aarzelde om te vechten, gedwongen werd om te vechten om zijn eigen volk te verdedigen.
Als we allemaal één zijn – wat valt er dan te verdedigen?
Dit is niet alleen een diepe heling van de oorlog tussen de twee broers, maar ook een diepe heling van de diepste collectieve herinnering van al onze zielen, van de Hemeloorlogen waar we allemaal op een of ander niveau bij betrokken waren, zoals in mijn Zielenreadings keer op keer blijkt.
Het is tijd voor de diepste vergeving en de diepste heling en de diepste verzoening met veel verloren delen van onszelf en de delen die we zo vaak hebben ontkend: de diepste schaduwen en de diepste pijn.
Het is tijd dat vrouwen de keren vergeven waarbij deze gewonde krijger vrouwen verkrachtte om lucht te geven aan zijn eigen woede, daarbij vrouwen verwondde en zo nog meer wonden toebracht.
Ja, het is tijd om onze collectieve strijders en collectieve wonden te helen op het diepste niveau en in de kern van onze ziel, en toe te staan dat we opengebroken worden en eindelijk helen.
En we kunnen alleen helen door de kracht van vergeving en liefdevolle genade en meer nog dan dit: Liefde, onvoorwaardelijke Liefde.
Want in waarheid was de strijder altijd alleen maar op zoek naar Heelheid en Liefde.
En de tragedie is dat de Heelheid en de Liefde zich al IN hem bevonden, in zijn eigen ziel die altijd EEN is met het Goddelijke, die in hem of haar leeft.
Wij keren terug naar de ENE.
Er is alleen maar Liefde.
Judith Kusel
Vertaling: Chandra / voor wakkeremensen.org
