Wanneer het zenuwstelsel het gevoel heeft dat het "overbelast" is!
Allereerst vind ik het belangrijk om hooggevoelige kinderen en volwassenen niet als angstig of gek te bestempelen. Dat zijn ze niet, hun zenuwstelsel reageert net anders dan "normaal" (begrijp deze vergelijking niet verkeerd).
Deze mensen kunnen gewoon niet zo goed overweg met zintuigelijke overbelasting
Daarom vallen ze op. Het fenomeen is bekend alleen de term hooggevoeligheid is "nieuw" en nog niet in omloop. Daarom wordt de hoogsensitieve vaak in een soort hokje gestopt,
ze zijn gedragsvriendelijk etc.
Je moet ook weten dat de hoogsensitieven niet " moeilijk" zijn, ze nemen de prikkels gewoon anders op en storen zich daaraan
De hooggevoelige mens heeft aanzienlijk meer neurotransmitters dan andere mensen.
De getroffen persoon heeft dus geen filter waar hij het mee kan bedekken.
Daarom voelt hij alles heel anders of intenser. Dit eist heel erg zijn tol voor het brein van een kind. Het lieve kleintje wordt dan snel een beetje driftig, het wordt agressief of trekt zich terug zonder duidelijke reden. Sommigen lijken zelfs verlegen!
Helaas zijn er kinderartsen en psychologen die dit fenomeen (nog) niet behandelen omdat het nog wetenschappelijk wordt onderzocht. Helaas wordt er heel snel een mentale diagnose gesteld. Maar hooggevoeligheid is GEEN ziekte en GEEN psychische stoornis.
ACCEPTEREN IN PLAATS VAN PROBLEMATISEREN zou hier prioriteit moeten zijn... als ouder, als leraar etc !!
Er zijn vele manieren om te leven met zo'n prachtig geschenk.
Bianca Heinen
