HOE STA JE OP NA JE VAL?
Herken je dit, elke keer dat je een poging hebt gewaagd om iets nieuws te doen, iets spannends, iets waarvan je voelde: Ik moet dit doen om diverse redenen. Misschien wel om je doel te bereiken. Je droompad te bewandelen? En je doet zo je best, maar toch lukt het niet, je valt….
Je kunt ‘vallen’ omdat je bang bent geworden? Of omdat iemand anders je bang heeft gemaakt. Of omdat jij het moeilijk vindt om iets vol te houden als het moeilijk wordt. Dat heeft te maken met innerlijke kracht en veerkracht.
Hoe houd je iets vol, ook al maak je telkens fouten.
Mijn uitdaging ligt erin om zoveel mogelijk fouten te mogen maken. Hiervan leer ik het meeste. Doordat ik dit mag van mezelf, ontwikkel ik een enorm vermogen aan veerkracht en flexibiliteit in mezelf. Door deze ‘fouten’ krijg ik enorme inzichten in processen en ook in mezelf. Ik leer hierdoor beter het geheel te overzien en de consequenties op langere termijn te zien.
Hierin zie ik ook juist vaak een oplossing.
Ja, je fouten verwerken, jezelf of anderen vergeven hoort ook bij dit proces. Als je emoties weer gekalmeerd zijn, kun je weer helder nadenken en open staan voor nieuwe ingevingen en vertrouwen op je intuïtie. Iets nieuws leren gaat met vallen en opstaan.
Weet je nog toen je leerde fietsen? Precies hetzelfde. Als je bepaalde denk- of gedragspatronen wilt veranderen in jezelf gaat dat eerst gepaard met vallen en opstaan. Tot je doorkrijgt wat voor effect het heeft en waar je dan bewust voor kan kiezen.
Soms moet je door de bittere pil heen om het effect te bereiken wat je beoogt.
Opstaan is een keuze.
Zo is je laten vallen ook een keuze.
Blijven liggen helemaal.
Dat noem ik een ‘mindset’.
Als je opstaat nadat je bent gevallen, ben je een vrij mens. Iemand met voldoende vertrouwen in zichzelf en die zichzelf niet afwijst na een val.
Ook hierin zoek je uitdagingen en oplossingen voor een volgende keer. Er komt een soort genialiteit aan te pas, want als je zelf door de oplossingen van je fouten heen inzichten verkrijgt, ben je geniaal bezig.
Hierdoor groei je (ook spiritueel) enorm. Jezelf blijven uitdagen na een val, vraagt moed. Veel moed. Deze moed verzamel je diep van binnen. Deze moed zegt ook dat jij jezelf niet zal afwijzen ongeacht wat er gebeurt. Hierdoor maak je keuzes, hele bewuste keuzes. Als ze niet zo goed uitpakken, aanvaard je de verantwoordelijkheid van de consequenties.
Dit is het volwassen deel in jou die hier heel goed mee weet om te gaan. Dit zijn de hooggevoelige mensen die ervaring hebben, die al vaker op onderzoek uit zijn gegaan, op hun bek zijn gegaan en ook weer zijn opgestaan. Ze zijn niet meer bang.
Als je bereid bent om de val te maken, heb je veel innerlijke kracht verworven en een onverwoest vertrouwen in jezelf dat jij je wonden die je op zal doen ook zelf kan helen. Je likt je wonden, geneest en heelt ze en je staat weer op. Je hebt zo de bereidheid om op te staan.
Dit maakt oerkracht in je wakker. Je bent sterk van binnen. Ongeacht wat de buitenwereld daarvan vindt. Natuurlijk voel je je ook kwetsbaar, maar je hebt geleerd dat dit juist je kracht is als deze groeit.
Dit is zielsveel van jezelf houden, bereid zijn je dromen na te jagen ongeacht wat het je kost, je kijkt met een positieve mindset wat het je oplevert, en daar ga je voor.
Dit zijn de meest moedige hooggevoelige mensen, met ballen en met lef. Als zij ergens voor gaan, houdt niets of niemand ze nog tegen. Zij bereiken het meeste in hun leven.
De mensen die blijven liggen, hebben de moed gehad, maar ze weten niet hoe ze weer op kunnen staan. Soms niet eens dát ze kunnen opstaan.
Soms de moed opgegeven, de gemakkelijkste weg gekozen. Angst heeft de overhand gekregen en de weg terug naar opstaan, lijkt eindeloos moeilijk en ingewikkeld. Ze hebben nog niet de ervaring wat er gebeurt als ze toch opstaan voor zichzelf. Of dat ze te weinig draagkracht hebben ontwikkeld en de moed verloren hebben en dan lijkt het een gemakkelijker leven om even geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen.
Maar hier zitten we wel in het lijden, en niet in het leiden.
Na verloop van tijd komen ze hier achter, maar soms zitten mensen hier hun hele leven in. Ze geven dan vooral anderen de schuld dat zij niet op kunnen staan, want ooit waren ze moedig genoeg om het te proberen, het lukte niet en ze gaven het op. Ook ik heb hier gezeten, ooit. En dit is echt een lijdensweg.
Als je hier in zit zit je volledig in je gekwetste kind stuk, wat zich uit in slachtoffergedrag.
Het leven verloopt natuurlijker als je wel opstaat en gewoon mag vallen als het niet lukt, als je dan ook maar weer gewoon opstaat. Dat is de natuur. Dat hoort ook bij mens zijn.
Mensen maken keuzes in hun leven. Overweeg je keuzes goed. Voel goed in, denk na over het effect op de langere termijn, niet alleen voor jezelf, maar ook voor je omgeving.
Aanvaard dan alles wat erbij hoort. Dat brengt je naar innerlijke vrede in jezelf.
Maakt je ook evenwichtig en je innerlijke kracht laat je groeien als mens.
Juist in verbinding met jezelf en daardoor ook met de ander.
Bron vrouwenkrachtacademie
